انّى احِبُّهُما فَاحِبُّوهُما . « 1 » من ايشان را دوست مىدارم پس دوست بداريد آنها را . 8 - فضيلت دوستى حسين ( ع ) و نكوهش دشمنى با آن حضرت ابن ماجه ، و ابن حجر ، و ديلمى ، و مناوى ، و احمد ، و حاكم ، و سيوطى و ابن حجر هيتمى ، و هرون الرشيد از پدرانش از ابن عباس ، و محب طبرى ، و ابو سعيد ، و ابن حرب الطائى ، و سلفى ، و ابو طاهر البالسى ، و ابن السرى ، و ابن الجوزى از پيغمبر اكرم ( ص ) روايت كرده‌اند كه فرمود : مَنْ احَبَّ الْحَسَنَ وَ الْحُسَيْنَ فَقَدْ احَبَّنى ، وَ مَنْ ابْغَضَهُما فَقَدْ ابْغَضَنَى . يعنى : هر كس دوست بدارد حسن و حسين را ، پس به تحقيق مرا دوست داشته و هر كس دشمن بدارد آنها را پس البته مرا دشمن داشته است . اين حديث در بين محدثين مشهور و معروف است ، و مكرر از پيغمبر ( ص ) شنيده شده است ، و بعض طرق آن كه منتهى به ابى هريره مىشود با اين مضمون است كه : پيغمبر ( ص ) بيرون آمد در حالى كه حسن و حسين با او بودند . اين بر يك دوش آن حضرت و آن بر دوش ديگر بود . يك بار حسن را مىبوسيد ، و بار ديگر حسين را تا به ما رسيد فرمود : هر كس اين دو را دوست بدارد ، پس به تحقيق مرا دوست داشته و هر كس آنها را دشمن بدارد پس به تحقيق مرا دشمن داشته است . و بعض راويان آن فقط جمله اولى را روايت كرده‌اند و بعض ديگر اين چنين نقل كرده‌اند كه فرمود : اين دو ( حسن و حسين ) پسرهاى من هستند هر كس آنها را دوست بدارد پس البته مرا دوست داشته است . « هذانِ ابْناىَ مَنْ احَبَّهُما فَقَدْ احَبَّنى . » و در يكى از دو حديثى كه هرون الرشيد در اين موضوع روايت كرده است لفظ حديث اين است :

--> ( 1 ) . ذخائر العقبى ، ص 123 .